હનુમાન રક્ષા-શાબર મન્ત્ર Hanuman Raksa Shabar Mantra

“ૐ ગર્જન્તાં ઘોરન્તાં, ઇતની છિન કહાઁ લગાઈ ? સાઁઝ ક વેલા, લૌંગ-સુપારી-પાન-ફૂલ-ઇલાયચી-ધૂપ-દીપ-રોટલઁગોટ-ફલ-ફલાહાર મો પૈ માઁગૈ। અઞ્જની-પુત્ર પ્રતાપ-રક્ષા-કારણ વેગિ ચલો। લોહે કી ગદા કીલ, ચં ચં ગટકા ચક કીલ, બાવન ભૈરો કીલ, મરી કીલ, મસાન કીલ, પ્રેત-બ્રહ્મ-રાક્ષસ કીલ, દાનવ કીલ, નાગ કીલ, સાઢ઼ બારહ તાપ કીલ, તિજારી કીલ, છલ કીલ, છિદ કીલ, ડાકની કીલ, સાકની કીલ, દુષ્ટ કીલ, મુષ્ટ કીલ, તન કીલ, કાલ-ભૈરો કીલ, મન્ત્ર  કીલ, કામરુ દેશ કે દોનોં દરવાજા કીલ, બાવન વીર કીલ, ચૌંસઠ જોગિની કીલ, મારતે ક હાથ કીલ, દેખતે ક નયન કીલ, બોલતે ક જિહ્વા કીલ, સ્વર્ગ કીલ, પાતાલ કીલ, પૃથ્વી કીલ, તારા કીલ, કીલ બે કીલ, નહીં તો અઞ્જની માઈ કી દોહાઈ ફિરતી રહે। જો કરૈ વજ્ર કી ઘાત, ઉલટે વજ્ર ઉસી પૈ પરૈ। છાત ફાર કે મરૈ। ૐ ખં-ખં-ખં જં-જં-જં વં-વં-વં રં-રં-રં લં-લં-લં ટં-ટં-ટં મં-મં-મં। મહા રુદ્રાય નમઃ। અઞ્જની-પુત્રાય નમઃ। હનુમતાય નમઃ। વાયુ-પુત્રાય નમઃ। રામ-દૂતાય નમઃ।”

વિધિઃ- અત્યન્ત લાભ-દાયક અનુભૂત મન્ત્ર હૈ। ૧૦૦૦ પાઠ કરને સે સિદ્ધ હોતા હૈ। અધિક કષ્ટ હો, તો હનુમાનજી કા ફોટો ટાઁગકર, ધ્યાન લગાકર લાલ ફૂલ ઔર ગુગ્ગૂલ કી આહુતિ દેં। લાલ લઁગોટ, ફલ, મિઠાઈ, ૫ લૌંગ, ૫ ઇલાયચી, ૧ સુપારી ચઢ઼ા કરર પાઠ કરેં।

શાબર મન્ત્ર Shabar Mantra

મેરી ભક્તિ, ગુરુ કી શક્તિ। ફુરો મન્ત્ર ઈશ્વરો વાચા।।


“ૐ ગુરુજી, સત નમઃ આદેશ। ગુરુજી કો આદેશ। ૐકારે શિવ-રુપી, મધ્યાહ્ને હંસ-રુપી, સન્ધ્યાયાં સાધુ-રુપી। હંસ, પરમહંસ દો અક્ષર। ગુરુ તો ગોરક્ષ, કાયા તો ગાયત્રી। ૐ બ્રહ્મ, સોઽહં શક્તિ, શૂન્ય માતા, અવગત પિતા, વિહંગમ જાત, અભય પન્થ, સૂક્ષ્મ-વેદ, અસંખ્ય શાખા, અનન્ત પ્રવર, નિરઞ્જન ગોત્ર, ત્રિકુટી ક્ષેત્ર, જુગતિ જોગ, જલ-સ્વરુપ રુદ્ર-વર્ણ। સર્વ-દેવ ધ્યાયતે। આએ શ્રી શમ્ભુ-જતિ ગુરુ ગોરખનાથ। ૐ સોઽહં તત્પુરુષાય વિદ્મહે શિવ ગોરક્ષાય ધીમહિ તન્નો ગોરક્ષઃ પ્રચોદયાત્। ૐ ઇતના ગોરખ-ગાયત્રી-જાપ સમ્પૂર્ણ ભયા। ગંગા ગોદાવરી ત્ર્યમ્બક-ક્ષેત્ર કોલાઞ્ચલ અનુપાન શિલા પર સિદ્ધાસન બૈઠ। નવ-નાથ, ચૌરાસી સિદ્ધ, અનન્ત-કોટિ-સિદ્ધ-મધ્યે શ્રી શમ્ભુ-જતિ ગુરુ ગોરખનાથજી કથ પઢ઼, જપ કે સુનાયા। સિદ્ધો ગુરુવરો, આદેશ-આદેશ।।”

નજર ઉતારવા ના ઉપાયો નજર ઉતારને કે ઉપાય

૧॰ બચ્ચે ને દૂધ પીના યા ખાના છોડ઼ દિયા હો, તો રોટી યા દૂધ કો બચ્ચે પર સે ‘આઠ’ બાર ઉતાર કે કુત્તે યા ગાય કો ખિલા દેં।

૨॰ નમક, રાઈ કે દાને, પીલી સરસોં, મિર્ચ, પુરાની ઝાડૂ કા એક ટુકડ઼ા લેકર ‘નજર’ લગે વ્યક્તિ પર સે ‘આઠ’ બાર ઉતાર કર અગ્નિ મેં જલા દેં। ‘નજર’ લગી હોગી, તો મિર્ચોં કી ધાંસ નહીઁ આયેગી।

૩॰ જિસ વ્યક્તિ પર શંકા હો, ઉસે બુલાકર ‘નજર’ લગે વ્યક્તિ પર ઉસસે હાથ ફિરવાને સે લાભ હોતા હૈ।

૪॰ પશ્ચિમી દેશોં મેં નજર લગને કી આશંકા કે ચલતે ‘ટચ વુડ’ કહકર લકડ઼ી કે ફર્નીચર કો છૂ લેતા હૈ। ઐસી માન્યતા હૈ કિ ઉસે નજર નહીં લગેગી।

૫॰ ગિરજાઘર સે પવિત્ર-જલ લાકર પિલાને કા ભી ચલન હૈ।

૬॰ ઇસ્લામ ધર્મ કે અનુસાર ‘નજર’ વાલે પર સે ‘અણ્ડા’ યા ‘જાનવર કી કલેજી’ ઉતાર કે ‘બીચ ચૌરાહે’ પર રખ દેં। દરગાહ યા કબ્ર સે ફૂલ ઔર અગર-બત્તી કી રાખ લાકર ‘નજર’ વાલે કે સિરહાને રખ દેં યા ખિલા દેં।

૭॰ એક લોટે મેં પાની લેકર ઉસમેં નમક, ખડ઼ી લાલ મિર્ચ ડાલકર આઠ બાર ઉતારે। ફિર થાલી મેં દો આકૃતિયાઁ- એક કાજલ સે, દૂસરી કુમકુમ સે બનાએ। લોટે કા પાની થાલી મેં ડાલ દેં। એક લમ્બી કાલી યા લાલ રઙ્ગ કી બિન્દી લેકર ઉસે તેલ મેં ભિગોકર ‘નજર’ વાલે પર ઉતાર કર ઉસકા એક કોના ચિમટે યા સઁડસી સે પકડ઼ કર નીચે સે જલા દેં। ઉસે થાલી કે બીચો-બીચ ઊપર રખેં। ગરમ-ગરમ કાલા તેલ પાની વાલી થાલી મેં ગિરેગા। યદિ નજર લગી હોગી તો, છન-છન આવાજ આએગી, અન્યથા નહીં।

૮॰ એક નીંબૂ લેકર આઠ બાર ઉતાર કર કાટ કર ફેંક દેં।

૯॰ ચાકૂ સે જમીન પે એક આકૃતિ બનાએ। ફિર ચાકૂ સે ‘નજર’ વાલે વ્યક્તિ પર સે એક-એક કર આઠ બાર ઉતારતા જાએ ઔર આઠોં બાર જમીન પર બની આકૃતિ કો કાટતા જાએ।

૧૦॰ ગો-મૂત્ર પાની મેં મિલાકર થોડ઼ા-થોડ઼ા પિલાએ ઔર ઉસકે આસ-પાસ પાની મેં મિલાકર છિડ઼ક દેં। યદિ સ્નાન કરના હો તો થોડ઼ા સ્નાન કે પાની મેં ભી ડાલ દેં।

૧૧॰ થોડ઼ી સી રાઈ, નમક, આટા યા ચોકર ઔર ૩, ૫ યા ૭ લાલ સૂખી મિર્ચ લેકર, જિસે ‘નજર’ લગી હો, ઉસકે સિર પર સાત બાર ઘુમાકર આગ મેં ડાલ દેં। ‘નજર’-દોષ હોને પર મિર્ચ જલને કી ગન્ધ નહીં આતી।

૧૨॰ પુરાને કપડ઼ે કી સાત ચિન્દિયાઁ લેકર, સિર પર સાત બાર ઘુમાકર આગ મેં જલાને સે ‘નજર’ ઉતર જાતી હૈ।

૧૩॰ ઝાડૂ કો ચૂલ્હે / ગૈસ કી આગ મેં જલા કર, ચૂલ્હે / ગૈસ કી તરફ પીઠ કર કે, બચ્ચે કી માતા ઇસ જલતી ઝાડૂ કો 7 બાર ઇસ તરહ સ્પર્શ કરાએ કિ આગ કી તપન બચ્ચે કો ન લગે। તત્પશ્ચાત્ ઝાડૂ કો અપની ટાગોં કે બીચ સે નિકાલ કર બગૈર દેખે હી, ચૂલ્હે કી તરફ ફેંક દેં। કુછ સમય તક ઝાડૂ કો વહીં પડી રહને દેં। બચ્ચે કો લગી નજર દૂર હો જાયેગી।

૧૪॰ નમક કી ડલી, કાલા કોયલા, ડંડી વાલી 7 લાલ મિર્ચ, રાઈ કે દાને તથા ફિટકરી કી ડલી કો બચ્ચે યા બડે પર સે 7 બાર ઉબાર કર, આગ મેં ડાલને સે સબકી નજર દૂર હો જાતી હૈ।

૧૫॰ ફિટકરી કી ડલી કો, 7 બાર બચ્ચે/બડે/પશુ પર સે 7 બાર ઉબાર કર આગ મેં ડાલને સે નજર તો દૂર હોતી હી હૈ, નજર લગાને વાલે કી ધુંધલી-સી શક્લ ભી ફિટકરી કી ડલી પર આ જાતી હૈ।

૧૬॰ તેલ કી બત્તી જલા કર, બચ્ચે/બડે/પશુ પર સે 7 બાર ઉબાર કર દોહાઈ બોલતે હુએ દીવાર પર ચિપકા દેં। યદિ નજર લગી હોગી તો તેલ કી બત્તી ભભક-ભભક કર જલેગી। નજર ન લગી હોને પર શાંત હો કર જલેગી।

૧૭॰ “નમો સત્ય આદેશ। ગુરુ કા ઓમ નમો નજર, જહાઁ પર-પીર ન જાની। બોલે છલ સો અમૃત-બાની। કહે નજર કહાઁ સે આઈ ? યહાઁ કી ઠોર તાહિ કૌન બતાઈ ? કૌન જાતિ તેરી ? કહાઁ ઠામ ? કિસકી બેટી ? કહા તેરા નામ ? કહાં સે ઉડ઼ી, કહાં કો જાઈ ? અબ હી બસ કર લે, તેરી માયા તેરી જાએ। સુના ચિત લાએ, જૈસી હોય સુનાઊઁ આય। તેલિન-તમોલિન, ચૂડ઼ી-ચમારી, કાયસ્થની, ખત-રાની, કુમ્હારી, મહતરાની, રાજા કી રાની। જાકો દોષ, તાહી કે સિર પડ઼ે। જાહર પીર નજર કી રક્ષા કરે। મેરી ભક્તિ, ગુરુ કી શક્તિ। ફુરો મન્ત્ર, ઈશ્વરી વાચા।”
વિધિ- મન્ત્ર પઢ઼તે હુએ મોર-પંખ સે વ્યક્તિ કો સિર સે પૈર તક ઝાડ઼ દેં।

૧૮॰ “વન ગુરુ ઇદ્યાસ કરુ। સાત સમુદ્ર સુખે જાતી। ચાક બાઁધૂઁ, ચાકોલી બાઁધૂઁ, દૃષ્ટ બાઁધૂઁ। નામ બાઁધૂઁ તર બાલ બિરામનાચી આનિઙ્ગા।”



વિધિ- પહલે મન્ત્ર કો સૂર્ય-ગ્રહણ યા ચન્દ્ર-ગ્રહણ મેં સિદ્ધ કરેં। ફિર પ્રયોગ હેતુ ઉક્ત મન્ત્ર કે યન્ત્ર કો પીપલ કે પત્તે પર કિસી કલમ સે લિખેં। “દેવદત્ત” કે સ્થાન પર નજર લગે હુએ વ્યક્તિ કા નામ લિખેં। યન્ત્ર કો હાથ મેં લેકર ઉક્ત મન્ત્ર ૧૧ બાર જપે। અગર-બત્તી કા ધુવાઁ કરે। યન્ત્ર કો કાલે ડોરે સે બાઁધકર રોગી કો દે। રોગી મંગલવાર યા શુક્રવાર કો પૂર્વાભિમુખ હોકર તાબીજ કો ગલે મેં ધારણ કરેં।

૧૯॰ “ૐ નમો આદેશ। તૂ જ્યા નાવે, ભૂત પલે, પ્રેત પલે, ખબીસ પલે, અરિષ્ટ પલે- સબ પલે। ન પલે, તર ગુરુ કી, ગોરખનાથ કી, બીદ યાહીં ચલે। ગુરુ સંગત, મેરી ભગત, ચલે મન્ત્ર, ઈશ્વરી વાચા।”
વિધિ- ઉક્ત મન્ત્ર સે સાત બાર ‘રાખ’ કો અભિમન્ત્રિત કર ઉસસે રોગી કે કપાલ પર ટિકા લગા દેં। નજર ઉતર જાયેગી।

૨૦॰ “ૐ નમો ભગવતે શ્રી પાર્શ્વનાથાય, હ્રીં ધરણેન્દ્ર-પદ્માવતી સહિતાય। આત્મ-ચક્ષુ, પ્રેત-ચક્ષુ, પિશાચ-ચક્ષુ-સર્વ નાશાય, સર્વ-જ્વર-નાશાય, ત્રાયસ ત્રાયસ, હ્રીં નાથાય સ્વાહા।”
વિધિ- ઉક્ત જૈન મન્ત્ર કો સાત બાર પઢ઼કર વ્યક્તિ કો જલ પિલા દેં।

૨૧॰ “ટોના-ટોના કહાઁ ચલે? ચલે બડ઼ જંગલ। બડ઼ે જંગલ કા કરને ? બડ઼ે રુખ કા પેડ઼ કાટે। બડ઼ે રુખ કા પેડ઼ કાટ કે કા કરબો ? છપ્પન છુરી બનાઇબ। છપ્પન છુરી બના કે કા કરબો ? અગવાર કાટબ, પિછવાર કાટબ, નૌહર કાટબ, સાસૂર કાટબ, કાટ-કૂટ કે પંગ બહાઇબૈ, તબ રાજા બલી કહાઈબ।”
વિધિ- ‘દીપાવલી’ યા ‘ગ્રહણ’-કાલ મેં એક દીપક કે સમ્મુખ ઉક્ત મન્ત્ર કા ૨૧ બાર જપ કરે। ફિર આવશ્યકતા પડ઼ને પર ભભૂત સે ઝાડ઼ે, તો નજર-ટોના દૂર હોતા હૈ।

૨૨॰ ડાઇન યા નજર ઝાડ઼ને કા મન્ત્ર
“ઉદના દેવી, સુદના ગેલ। સુદના દેવી કહાઁ ગેલ ? કેકરે ગેલ ? સવા સૌ લાખ વિધિયા ગુન, સિખે ગેલ। સે ગુન સિખ કે કા કૈલે ? ભૂત કે પેટ પાન કતલ કર દૈલે। મારુ લાતી, ફાટે છાતી ઔર ફાટે ડાઇન કે છાતી। ડાઇન કે ગુન હમસે ખુલે। હમસે ન ખુલે, તો હમરે ગુરુ સે ખુલે। દુહાઈ ઈશ્વર-મહાદેવ, ગૌરા-પાર્વતી, નૈના-જોગિની, કામરુ-કામાખ્યા કી।”
વિધિ- કિસી કો નજર લગ ગઈ હો યા કિસી ડાઇન ને કુછ કર દિયા હો, ઉસ સમય વહ કિસી કો પહચાનતા નહીં હૈ। ઉસ સમય ઉસકી હાલત પાગલ-જૈસી હો જાતી હૈ। ઐસે સમય ઉક્ત મન્ત્ર કો નૌ બાર હાથ મેં ‘જલ’ લેકર પઢ઼ે। ફિર ઉસ જલ સે છિંટા મારે તથા રોગી કો પિલાએ। રોગી ઠીક હો જાએગા। યહ સ્વયં-સિદ્ધ મન્ત્ર હૈ, કેવલ માઁ પર વિશ્વાસ કી આવશ્યકતા હૈ।


૨૩॰ નજર ઝારને કે મન્ત્ર
૧॰ “હનુમાન ચલૈ, અવધેસરિકા વૃજ-વણ્ડલ ધૂમ મચાઈ। ટોના-ટમર, ડીઠિ-મૂઠિ સબકો ખૈચિ બલાય। દોહાઈ છત્તીસ કોટિ દેવતા કી, દોહાઈ લોના ચમારિન કી।”
૨॰ “વજર-બન્દ વજર-બન્દ ટોના-ટમાર, ડીઠિ-નજર। દોહાઈ પીર કરીમ, દોહાઈ પીર અસરફ કી, દોહાઈ પીર અતાફ કી, દોહાઈ પીર પનારુ કી નીયક મૈદ।”
વિધિ- ઉક્ત મન્ત્ર સે ૧૧ બાર ઝારે, તો બાલકોં કો લગી નજર યા ટોના કા દોષ દૂર હોતા હૈ।

૨૪॰ નજર-ટોના ઝારને કા મન્ત્ર
“આકાશ બાઁધો, પાતાલ બાઁધો, બાઁધો આપન કાયા। તીન ડેગ કી પૃથ્વી બાઁધો, ગુરુ જી કી દાયા। જિતના ગુનિયા ગુન ભેજે, ઉતના ગુનિયા ગુન બાંધે। ટોના ટોનમત જાદૂ। દોહાઈ કૌરુ કમચ્છા કે, નોનાઊ ચમાઇન કી। દોહાઈ ઈશ્વર ગૌરા-પાર્વતી કી, ૐ હ્રીં ફટ્ સ્વાહા।”
વિધિ- નમક અભિમન્ત્રિત કર ખિલા દે। પશુઓં કે લિએ વિશેષ ફલ-દાયક હૈ।



૨૫॰ નજર ઉતારને કા મન્ત્ર

“ઓમ નમો આદેશ ગુરુ કા। ગિરહ-બાજ નટની કા જાયા, ચલતી બેર કબૂતર ખાયા, પીવે દારુ, ખાય જો માંસ, રોગ-દોષ કો લાવે ફાઁસ। કહાઁ-કહાઁ સે લાવેગા? ગુદગુદ મેં સુદ્રાવેગા, બોટી-બોટી મેં સે લાવેગા, ચામ-ચામ મેં સે લાવેગા, નૌ નાડ઼ી બહત્તર કોઠા મેં સે લાવેગા, માર-માર બન્દી કર લાવેગા। ન લાવેગા, તો અપની માતા કી સેજ પર પગ રખેગા। મેરી ભક્તિ, ગુરુ કી શક્તિ, ફુરો મન્ત્ર ઈશ્વરી વાચા।”
વિધિઃ- છોટે બચ્ચોં ઔર સુન્દર સ્ત્રિયોં કો નજર લગ જાતી હૈ। ઉક્ત મન્ત્ર પઢ઼કર મોર-પંખ સે ઝાડ઼ દેં, તો નજર દોષ દૂર હો જાતા હૈ।



૨૬॰ નજર-ટોના ઝારને કા મન્ત્ર
“કાલિ દેવિ, કાલિ દેવિ, સેહો દેવિ, કહાઁ ગેલિ, વિજૂવન ખણ્ડ ગેલિ, કિ કરે ગેલિ, કોઇલ કાઠ કાટે ગેલિ। કોઇલ કાઠ કાટિ કિ કરતિ। ફલાના કા ધૈલ ધરાએલ, કૈલ કરાએલ, ભેજલ ભેજાયલ। ડિઠ મુઠ ગુણ-વાન કાટિ કટી પાનિ મસ્ત કરૈ। દોહાઈ ગૌરા પાર્વતિ ક, ઈશ્વર મહાદેવ ક, કામરુ કમખ્યા માઈ ઇતિ સીતા-રામ-લક્ષ્મણ-નરસિંઘનાથ ક।”
વિધિઃ- કિસી કો નજર, ટોના આદિ સંકટ હોને પર ઉક્ત મન્ત્ર કો પઢ઼કર કુશ સે ઝારે।



નોટ :- નજર ઉતારતે સમય, સભી પ્રયોગોં મેં ઐસા બોલના આવશ્યક હૈ કિ “ઇસકો બચ્ચે કી, બૂઢે કી, સ્ત્રી કી, પુરૂષ કી, પશુ-પક્ષી કી, હિન્દૂ યા મુસલમાન કી, ઘર વાલે કી યા બાહર વાલે કી, જિસકી નજર લગી હો, વહ ઇસ બત્તી, નમક, રાઈ, કોયલે આદિ સામાન મેં આ જાએ તથા નજર કા સતાયા બચ્ચા-બૂઢા ઠીક હો જાએ। સામગ્રી આગ યા બત્તી જલા દૂંગી યા જલા દૂંગા।´´

શ્રીરુદ્રાષ્ટકમ્ સર્વ-સંકટ-નિવારણ રુદ્રાષ્ટક કે સિદ્ધ સ્તોત્રોં કે અનુભૂત પ્રયોગ

‘રુદ્રાષ્ટક’ કા નિત્ય પાઠ કરેં।

॥ શ્રીરુદ્રાષ્ટકમ્ ॥

નમામીશમીશાન નિર્વાણરૂપં વિભું વ્યાપકં બ્રહ્મવેદસ્વરૂપમ્ ।
નિજં નિર્ગુણં નિર્વિકલ્પં નિરીહં ચિદાકાશમાકાશવાસં ભજેઽહમ્ ॥ ૧॥

નિરાકારમોંકારમૂલં તુરીયં ગિરા જ્ઞાન ગોતીતમીશં ગિરીશમ્ ।
કરાલં મહાકાલ કાલં કૃપાલં ગુણાગાર સંસારપારં નતોઽહમ્ ॥ ૨॥

તુષારાદ્રિ સંકાશ ગૌરં ગભીરં મનોભૂત કોટિપ્રભા શ્રી શરીરમ્ ।
સ્ફુરન્મૌલિ કલ્લોલિની ચારુ ગઙ્ગા લસદ્ભાલબાલેન્દુ કણ્ઠે ભુજઙ્ગા ॥ ૩॥

ચલત્કુણ્ડલં ભ્રૂ સુનેત્રં વિશાલં પ્રસન્નાનનં નીલકણ્ઠં દયાલમ્ ।
મૃગાધીશચર્મામ્બરં મુણ્ડમાલં પ્રિયં શંકરં સર્વનાથં ભજામિ ॥ ૪॥

પ્રચણ્ડં પ્રકૃષ્ટં પ્રગલ્ભં પરેશં અખણ્ડં અજં ભાનુકોટિપ્રકાશમ્ ।
ત્રયઃ શૂલ નિર્મૂલનં શૂલપાણિં ભજેઽહં ભવાનીપતિં ભાવગમ્યમ્ ॥ ૫॥

કલાતીત કલ્યાણ કલ્પાન્તકારી સદા સજ્જનાનન્દદાતા પુરારી ।
ચિદાનન્દ સંદોહ મોહાપહારી પ્રસીદ પ્રસીદ પ્રભો મન્મથારી ॥ ૬॥

ન યાવત્ ઉમાનાથ પાદારવિન્દં ભજન્તીહ લોકે પરે વા નરાણામ્ ।
ન તાવત્ સુખં શાન્તિ સન્તાપનાશં પ્રસીદ પ્રભો સર્વભૂતાધિવાસમ્ ॥ ૭॥

ન જાનામિ યોગં જપં નૈવ પૂજાં નતોઽહં સદા સર્વદા શમ્ભુ તુભ્યમ્ ।
જરા જન્મ દુઃખૌઘ તાતપ્યમાનં પ્રભો પાહિ આપન્નમામીશ શમ્ભો ॥ ૮॥

રુદ્રાષ્ટકમિદં પ્રોક્તં વિપ્રેણ હરતોષયે ।
યે પઠન્તિ નરા ભક્ત્યા તેષાં શમ્ભુઃ પ્રસીદતિ ॥

॥ ઇતિ શ્રીગોસ્વામિતુલસીદાસકૃતં શ્રીરુદ્રાષ્ટકં સંપૂર્ણમ્ ॥



વિશેષઃ- ઉક્ત ‘રુદ્રાષ્ટક’ કો સ્નાનોપરાન્ત ભીગે કપડ઼ે સહિત શિવજી કે સામને સસ્વર પાઠ કરને સે કિસી ભી પ્રકાર કા શાપ યા સંકટ કટ જાતા હૈ। યદિ ભીગે કપડ઼ે સહિત પાઠ કી સુવિધા ન હો, તો ઘર પર યા શિવ-મન્દિર મેં ભી તીન બાર, પાચઁ બાર, આઠ બાર પાઠ કરકે મનોવાઞ્છિત ફલ પાયા જા સકતા હૈ। યહ સિદ્ધ પ્રયોગ હૈ। વિશેષકર ‘નાગ-પઞ્ચમી’ પર રુદ્રાષ્ટક કા પાઠ વિશેષ ફલદાયી હૈ।

સર્વ અભિલાષા-પૂર્તિ કે સિદ્ધ સ્તોત્રોં કે અનુભૂત પ્રયોગ

‘શ્રીહનુમાન જી કિ સ્તુતિ’ કા નિત્ય પાઠ કરેં।


“અતુલિતબલધામં હેમશૈલાભદેહં
દનુજવનકૃશાનું જ્ઞાનિનામગ્રગણ્યમમ્ ।
સકલગુણનિધાનં વાનરાણામધીશં
રઘુપતિપ્રિયભક્તં વાતજાતં નમામિ।।” (સુન્દરકાણ્ડ, શ્લો॰૩)

પ્રતિયોગિતા મેં સફલતા-પ્રાપ્તિ કે સિદ્ધ સ્તોત્રોં કે અનુભૂત પ્રયોગ

શ્રી સુતીક્ષ્ણ મુનિ દ્વારા શ્રીરામ-સ્તુતિ કા નિત્ય પાઠ કરેં।

“શ્યામ તામરસ દામ શરીરં । જટા મુકુટ પરિધન મુનિચીરં ॥
પાણિ ચાપ શર કટિ તૂણીરં । નૌમિ નિરંતર શ્રીરઘુવીરં ॥૧॥
મોહ વિપિન ઘન દહન કૃશાનુઃ । સંત સરોરુહ કાનન ભાનુઃ ॥
નિશિચર કરિ વરૂથ મૃગરાજઃ । ત્રાતુ સદા નો ભવ ખગ બાજઃ ॥૨॥
અરુણ નયન રાજીવ સુવેશં । સીતા નયન ચકોર નિશેશં ॥
હર હ્રદિ માનસ બાલ મરાલં । નૌમિ રામ ઉર બાહુ વિશાલં ॥૩॥
સંશય સર્પ ગ્રસન ઉરગાદઃ । શમન સુકર્કશ તર્ક વિષાદઃ ॥
ભવ ભંજન રંજન સુર યૂથઃ । ત્રાતુ સદા નો કૃપા વરૂથઃ ॥૪॥
નિર્ગુણ સગુણ વિષમ સમ રૂપં । જ્ઞાન ગિરા ગોતીતમનૂપં ॥
અમલમખિલમનવદ્યમપારં । નૌમિ રામ ભંજન મહિ ભારં ॥૫॥
ભક્ત કલ્પપાદપ આરામઃ । તર્જન ક્રોધ લોભ મદ કામઃ ॥
અતિ નાગર ભવ સાગર સેતુઃ । ત્રાતુ સદા દિનકર કુલ કેતુઃ ॥૬॥
અતુલિત ભુજ પ્રતાપ બલ ધામઃ । કલિ મલ વિપુલ વિભંજન નામઃ ॥
ધર્મ વર્મ નર્મદ ગુણ ગ્રામઃ । સંતત શં તનોતુ મમ રામઃ ॥૭॥” (અરણ્યકાણ્ડ)


વિશેષઃ

“સંશય-સર્પ-ગ્રસન-ઉરગાદઃ, શમન-સુકર્કશ-તર્ક-વિષાદઃ।
ભવ-ભઞ્જન રઞ્જન-સુર-યૂથઃ, ત્રાતુ સદા મે કૃપા-વરુથઃ।।”


ઉપર્યુક્ત શ્લોક અમોઘ ફલ-દાતા હૈ। કિસી ભી પ્રતિયોગિતા કે સાક્ષાત્કાર મેં સફલતા સુનિશ્ચિત હૈ।

સર્વોચ્ચ પદ પ્રાપ્તિ કે સિદ્ધ સ્તોત્રોં કે અનુભૂત પ્રયોગ

શ્રી અત્રિ મુનિ દ્વારા ‘શ્રીરામ-સ્તુતિ’ કા નિત્ય પાઠ કરેં।

છંદઃ-

“નમામિ ભક્ત વત્સલં । કૃપાલુ શીલ કોમલં ॥
ભજામિ તે પદાંબુજં । અકામિનાં સ્વધામદં ॥
નિકામ શ્યામ સુંદરં । ભવામ્બુનાથ મંદરં ॥
પ્રફુલ્લ કંજ લોચનં । મદાદિ દોષ મોચનં ॥
પ્રલંબ બાહુ વિક્રમં । પ્રભોઽપ્રમેય વૈભવં ॥
નિષંગ ચાપ સાયકં । ધરં ત્રિલોક નાયકં ॥
દિનેશ વંશ મંડનં । મહેશ ચાપ ખંડનં ॥
મુનીંદ્ર સંત રંજનં । સુરારિ વૃંદ ભંજનં ॥
મનોજ વૈરિ વંદિતં । અજાદિ દેવ સેવિતં ॥
વિશુદ્ધ બોધ વિગ્રહં । સમસ્ત દૂષણાપહં ॥
નમામિ ઇંદિરા પતિં । સુખાકરં સતાં ગતિં ॥
ભજે સશક્તિ સાનુજં । શચી પતિં પ્રિયાનુજં ॥
ત્વદંઘ્રિ મૂલ યે નરાઃ । ભજંતિ હીન મત્સરા ॥
પતંતિ નો ભવાર્ણવે । વિતર્ક વીચિ સંકુલે ॥
વિવિક્ત વાસિનઃ સદા । ભજંતિ મુક્તયે મુદા ॥
નિરસ્ય ઇંદ્રિયાદિકં । પ્રયાંતિ તે ગતિં સ્વકં ॥
તમેકમભ્દુતં પ્રભું । નિરીહમીશ્વરં વિભું ॥
જગદ્ગુરું ચ શાશ્વતં । તુરીયમેવ કેવલં ॥
ભજામિ ભાવ વલ્લભં । કુયોગિનાં સુદુર્લભં ॥
સ્વભક્ત કલ્પ પાદપં । સમં સુસેવ્યમન્વહં ॥
અનૂપ રૂપ ભૂપતિં । નતોઽહમુર્વિજા પતિં ॥
પ્રસીદ મે નમામિ તે । પદાબ્જ ભક્તિ દેહિ મે ॥
પઠંતિ યે સ્તવં ઇદં । નરાદરેણ તે પદં ॥
વ્રજંતિ નાત્ર સંશયં । ત્વદીય ભક્તિ સંયુતા ॥” (અરણ્યકાણ્ડ)

‘માનસ-પીયૂષ’ કે અનુસાર યહ ‘રામચરિતમાનસ’ કી નવીં સ્તુતિ હૈ ઔર નક્ષત્રોં મેં નવાઁ નક્ષત્ર અશ્લેષા હૈ। અતઃ જીવન મેં જિનકો સર્વોચ્ચ આસન પર જાને કી કામના હો, વે ઇસ સ્તોત્ર કો ભગવાન્ શ્રીરામ કે ચિત્ર યા મૂર્તિ કે સામને બૈઠકર નિત્ય પઢ઼ા કરેં। વે અવશ્ય હી અપની મહત્ત્વાકાંક્ષા પૂરી કર લેંગે।